Maður nokkur hafði lengi velt fyrir sér málefnum trúarinnar án árangur. Hann hafði ekki náð að botna í Jesú og ákvað að láta allt er hann varðaði afskiptalaust. Kona hans og börn voru orðið því vön að fara ein til kirkju. Líka þetta aðfangadagskvöld. Hann sat heima og las í bók. Það hafði snjóað og frost var úti.
Hann mundi allt í einu eftir litlu fuglunum og stóð upp til þess að gefa þeim á snjóinn. Meðan hann horfði á litlu greyin í kuldanum fór hann að vorkenna þeim og hugsaði sér hvað hann gæti látið þeim líða vel inni í bílskúrnum. Hann opnaði hann og kveikti ljós og fór að reyna að koma fuglunum inn með ýmsum ráðum allt án árangurs því fuglar himinsins vilja ekki lokast inni í húsum.
Eftir mikla umhugsun komst hann að þeirri niðurstöðu að aðeins með einu móti væri það mögulegt að fá fuglana til að fara inn í hlýjan skúrinn. Hann sjálfur yrði að geta gerst fugl og leiða þá inn í birtuna og hlýjuna. Sem honum dettur það í hug hringja kirkjuklukkurnar og þá er sem uppljómun verði í allri hans hugsun og boðskapur jólaguðspjallsins laukst upp fyrir honum í einni andrá.
Auðvitað sagði hann með sjálfum sér. Þess vegna varð Guð að gerast maður. Eins og hann sjálfur varð að gerast fugl til að leiða fugla þá varð Guð að gerast maður til að geta leitt mennina og frelsað þá.
Þessi jólasaga er dýrmæt eins og svo margar aðrar af svipuðum toga þar sem leitast er við að útskýra atburð sem ekki verður útskýrður til fulls heldur viðtekinn í trú og hugleiddur á vegferðinni í gegnum lífið.
Elska og umhyggja Guðs var svo mikil að hann vildi gerast maður til að mæta okkur, geta sett sig algjörlega í okkar spor. Ósk Guðs með komu sinni í heiminn var einfaldlega að við gerðum það sama.
Að við sem kristnir einstaklingar og kristinn söfnuður mætum hverri manneskju þar sem hún er stödd hverju sinni. Setjum okkur í spor annarra og framkvæma hið góða, fagra og fullkomna. Á þann hátt opnum við hjartadyr okkar og gerum hjarta okkar að vöggu Jesúbarnsins.
Guð gefi ykkur öllum gleðileg jól og blessun á nýju ári.
Arna Grétarsdóttir prestur
Read More »